مسافر کوی دوست

بالاخره تموم شد ...

چی تموم شد؟! ... ای بابا ... خُب معلومه دیگه ... یه کمی فکر کن شاید به نتیجه برسی!

اِ ... حالا چرا میزنی؟! باشه بابا ... خودم میگم.

بالاخره انتظار به پایان رسید و اگه خدا بخواد مامان و بابام دو روز دیگه میان ایران.

حالا به افتخارشون یه کفه مرتب بزنین.

نمی تونم بگم چه احساسی دارم ... خوشحالم؟! نه ... یه چیزی بیشتر از این حرفا!

البته یه جورایی هم اضطراب دارم ... نمیدونم واسه چی ... شاید به خاطر اینکه قراره بعد از یازده ماه دوری، مامان و بابام رو ببینم ... واقعا حس قشنگیه!

دلم براشون خیلی خیلی تنگ شده ...

راستش دوری از مامان و بابا خیلی سخت بود، ولی خوشحالم که این موقعیت پیش اومد تا یه مدتی بتونم جدا از اونا زندگی کنم ... زندگی مستقل تجربه خوبی بود که نصیب هر کسی نمیشه!

حالا قدر مامان و بابا رو خیلی بیشتر میدونم و خدا رو شکر میکنم که مامان و بابایی به این خوبی دارم.